Adrspach

Miejscowe nazewnictwo


Alej (die Allee, aleja)droga obsadzona jarzębiną, prowadząca od kamieniołomu do figury św. Wacława pod Krzyżowym Wierchem.

Buková hora (Buchberg, Bukowa Góra) wzmiankowana już w roku 1576; jej niedostępne skalne jary służyły mieszkańcom jako ukrycie w latach wojen.

Cikánský příkop (Cygański Rów) tábořiště cikánů táhnoucích obcí.

Císařská zahrada (Cesarski Ogród) założony nad gospodarstwem zarządcy na cześć jubileuszu cesarza w roku 1892.

Černý požár (Schwartze Brand, Czarny Pożar) nazwa zbocza położonego przy obiektach gospodarskich i domach do międlenia lnu (domy nr 83 i 86), dawniej rósł tu las, który spłonął.

Černý příkop (Czarny Rów) ) zalesiona dolina pod środkowym młynem.

Černé jezírko (Czarne Jeziorko) jeziorko w Czarnym Rowie; czarna bagnista ziemia na dnie jeziorka wywołuje wrażenie, że woda jest czarna.

Dolní statek (Niedohof, Dolne Gospodarstwo) gospodarstwo naprzeciw "Skalnego Hotelu", później bacówka, potem cementownia.

Dlouhý plot (do lange Zaun, Długi Płot) część pola na trasie od cementowni do piekarni Röselów (Röselbäcker).

Dlouhý vrch (do lange Barg, Długi Wierch) wywyższone miejsce na północ od wsi.

Drážní louky (Bouhnwiesa, Kolejowe Łąki) mokradła między nasypem kolejowym a "Hradczanami".

Eplův kříž (Eplskroitze, Krzyż Epla) krzyż nazwano w miejscowym dialekcie prawdopodobnie od byłego właściciela gospodarstwa Ebela, stał przy drodze polnej z Adrszpachu do Havranígo města (Gawroniego Miasta).

Havraní město (Kroastoud, Gawronie Miasto) część wsi przylegająca do Skalnego Miasta. W szczelinach skał gnieździło się mnóstwo gawronów i kawek.

Hejda (die Hejde, Polana) wrzosowisko wśród lasu, rozciągające się w kierunku Teplic.

Horní pole (Ewofeldo, Górne Pole) pole nazwane od swego położenia.

Horní statek (Ewohof, Górne Gospodarstwo) duże gospodarstwo pod Starym Zamkiem.

Hrad Adršpach (s alte Haus, Zamek Adrszpach) ruiny zamku na Starozameckim Wierchu.

Hradčany (Hradschin, Hradczany) część Adrszpachu obejmująca domy nr 1 - 14

Jezdecká cesta (Jeździecka Droga) droga wiodąca do ruin zamku.

Kancelář (Kancelaria) kryjówka w skałach nad Środkowym Młynem, miejsce ukrywania się mieszkańców Adrszpachu w czasie wojen.

Kašparův kout (Kaschpowinkl, Zakątek Kaszpara) występ lasu na południowej stronie Krzyżowego Wierchu, nazwany tak od rodziny mieszkającej w tym miejscu.

Kmínová louka (Kimmlwiese, Kminowa Łąka) łąka w kierunku Łysego Wierchu, na której bujnie rósł "koński kmin" (Pfaakimml, szczwół).

Koňský vrch (Pfaahiewl, Koński Wierch) wywyższenie w Skalnym Mieście.

Kozí příkop (Ziechagroue, Kozi Rów) jeziorko za Větrníkem (Mühlberg, Wiatrakiem).

Kozí stráň (Booklahne, Kozie Zbocze) pastwisko saren.

Křížový vrch (do Hulstlbarg, Krzyżowy Wierch) odrębne skalne wzniesienie, na północ od Skalnego Miasta. Na zachodniej stronie znajduje się niedawno odrestaurowana Droga Krzyżowa. Krzyż na szczycie polecił wznieść sekretarz hrabiego Georg Scheitheuer. Na zboczu zachodnim przy starym rozdrożu stoi interesująca figura św. Wacława.

Malá strana (kleine Seite, Mała Strona) szereg budynków równoległych do Długiego Płotu oddzielonych od niego Pasterską Łąką. Domy o nr 15 - 27. Ich mieszkańcy byli drobnymi rolnikami i robotnikami.

Medvědí kout (do Bärnwinkl, Niedźwiedzi Zakątek) występ lasu na wschodniej stronie Krzyżowego Wierchu.

Mokřiny (nouse Wiesa, Mokradła) wilgotne łąki niedaleko Czarnego Pożaru i Żydowskiej Łąki.

Mýtný vrch (Mauthiewl, Mytowy Wierch) wzniesienie, u którego podstawy stał domek myta. Mieszkał w nim do początków XX wieku "mytny" czyli urzędnik celny pobierający myto. Opłata dotyczyła także przejazdu przez wieś, za pojazd jednozaprzęgowy płacono 4 krajcary, za dwuzaprzęgowy 7 krajcarów. Ostatnim mytnym był Ignaz Renner (Rennosch Naaz).

Na dlouhých (uf a Länga, Na długim) długie pole położone na części płaskowyżu.

Na výšině (uf do Ilieche, Na wyżynie) najwyższe miejsce aleji pod figurą św. Wacława.

Nový okruh (Nowy Szlak Okrężny) droga powrotna w Skalnym Mieście, prowadząca od Wielkiego Rynku do Echa. Uruchomiono ją w roku 1890.

Oslí stráň (Ucksawejchtl, Ośle Zbocze) bagnisty leśny teren na wschód od piaskowni.

Osiková pláň (Ospaploun, Osikowe Błonie) miejsce w Skałach, gdzie wcześniej rosły osiki.

Ovčí brod (Schofsschwemme, Owczy Bród) miejsce za ruinami zamku, gdzie pojono owce.

Ovčí stádo (Schoftrieb, Owcze Stado) teren między domami nr 8 i 9 aż do lasu.

Ozvěna (Echoplatz, Echo) miejsce odpoczynku na zakończenie zwiedzania Skalnego Miasta. Można tu posłuchać siedmiokrotnego odbicia echa.

Pastevní louka (Huttwejde, Huttgoorte, Pasterska Łąka) obszar między Długim Płotem a Małą Straną.

Petrův příkop (Petergraben, Piotrowy Rów) skalny jar za Gawronim Miastem.

Plaňkový les (Stangapuusch) część lasu pod Starozameckim Wierchem w kierunku Górnego Adrszpachu.

Polní kultura (Feldkultur) część lasu zasadzona w latach trzydziestych Na wyżynie naprzeciw Długiego Wierchu.

Prales (Pierwobór) nie naruszona część lasu w Skałach.

Řeřichová rokle (Bornkressaschlucht, Rzeżuchowy Jar) skalny jar którym przepływa potok, rośnie tam mnóstwo rzeżuchy.

Sagner (Souno) obszar na wschód od Krzyżowego Wierchu.

Selský tábor (Pauanlocho, Chłopskie Obozowisko) pole orne między Długim Płotem a Krzyżowym Wierchem, obozowisko zbuntowanych wieśniaków w czasie buntów chłopskich w latach 1680 i 1775.

Skalní město (Felsenstoud, Skalne Miasto) obszar obejmujący dostępne Skały na południe od linii kolejowej.

Skalní jezírko (Felsenteich, Jeziorko Skalne) sztuczny zbiornik na Potoku Rosnera w Wilczym Jarze.

Slepičí bidýlko (Hinnositze, Kurza Grzęda) wysoko położone miejsce w Skałach z pięknym widokiem.

Snídaně v trávě (Friehsticksplotz, Śniadanie na Trawie) miejsce w Skalnym Mieście.

Starý okruh (aale Partie, Stare Partie) szlak w Skalnym Mieście od Skalnego Hotelu do Srebrnego Źródła, uruchomiony w roku 1800.

Svidnická věž (Wieża Świdnicka) piaskowcowa skała ze skalnymi oknami stojąca na kilku filarach, w górnej części Rzeżuchowego Jaru. Nazwa pochodzi od wieży kościelnej w Świdnicy na Śląsku.

Šibeniční vrch (Golchabarg, Szubieniczny Wierch) wzgórze na północ od Dolnego Adrszpachu. Miejsce egzekucji, dawniej stała tu szubienica.

Šindelový příkop (Dranicowy Rów) na obszarze skał znajdują się trzy takie miejsca. Obrabiano w nich drewno na dranice (gonty).

Švédský kříž (Schwedakroitz, Szwedzki Krzyż) kamienny krzyż pośrodku wsi, pamiątka przemarszu szwedzkich wojsk w czasie wojny trzydziestoletniej.

Třešňová alej (Kaschalleee, Aleja Czereśniowa) droga od środkowego gospodarstwa do Gawroniego Miasta. Drzewa sadziła własnoręcznie baronowa Nádherná. W latach trzydziestych drzew już nie było.

Udavač (Donosiciel) strome wzgórze za Parkiem Sydoni. Według nauczyciela Tölga występuje tu podobieństwo do ostrego wejścia na Udavača w karkonoszach. Nazwa może pochodzić od wyrazu Petz - huňáč (kudłacz), niedźwiedź.

Prostřední statek (Mittelhof, Środkowe Gospodarstwo) wcześniej była tu rządcówka, później urząd leśny (leśnictwo).

Větrník, Mlýnský sráz (do Miehlberg, de Miehllahne; Wiatrak, Młyńskie Urwisko) wzniesienie i jego zbocze naprzeciw Środkowego Młyna.

Vlčí rokle (Wulfsschlucht, Wilczy Jar) skalny jar, ciągnący się od Kalousów aż po Teplickie Skały.

Vlečná stezka (Linia Zrywki) ) na terenie Skał były trzy linie zrywki, którymi za pomocą koni ściągano ścięte drzewa.

Židovská louka (Judawiese, Żydowska Łąka) nieurodzajne łąki nad Udavačem.

Židovský statek (Judagrund, Żydowskie Gospodarstwo) rola na granicach ze wsiami Górne Teplice i Zdońov.