Wojna kartoflana, Pruskie przelotne deszcze albo Śliwkowa wrzawa

Powyższa określenia działań wojennych wywodzą się stąd, że największa aktywność wojsk pruskich miała miejsce właśnie podczas zbioru kartofli i dojrzewania śliwek. Powiadano także, że Prusacy chodzą do Czech na czereśnie. Ich ulubionym miejscem postoju w większości najazdów była Branka (przełęcz pod Nachodem), gdzie jeszcze do dzisiaj na południowozachodnich stokach w całej krainie najszybciej dojrzewają czereśnie i skąd rozciąga się szeroka panorama okolicy, może tu obozować duża ilość wojsk. Miejsce to było doskonale wykorzystywane przez wojska pruskie w czasie wojen śląskich.

Do roku 1779 nawiązuje najstarsza znana mapa, na której zaznaczono Skały Adrszpaskie, wydana w roku 1789 w Berlinie. Jest to pruska mapa sztabowa wiążąca się z wydarzeniami wojny kartoflanej lub pruskich przelotnych deszczów, jak je nazwał Josef Myslimir Ludvik w swych dziejach Nachodu. Kartoflana stąd, że mieszkańcy pierwszy raz zetknęli się z kartoflami, które w tym czasie w Prusach były już powszechne a wojsko pruskie w czasie najazdów było w nie bogato zaopatrzone. Czeska nazwa kartofli - "brambory" wywodzi się od wyrazów Brandenburczycy i Brandenburgia.

Czeski uczony Josef Dobrovsky odwiedził Skały w roku 1781 i pełen podziwu dla nich wpisał się do księgi pamiątkowej w Adrszpachu wierszem w języku starogreckim.

"Z wiosną 1813 (po odwrocie z Rosji) stanął Napoleon ponownie na czele 150.000 żołnierzy w Niemczech i zwyciężył pod Budziszynem; Francuzi przeniknęli aż do Wrocławia, po czym dnia 4. czerwca zawarto zawieszenie broni do 10. sierpnia. - W maju 1813, w sobotę przed wieczorem, zwaliło się niespodziewanie ze Śląska do Broumova około 3000 pieszych żołnierzy francuskich, w większej części Bawarczyków i Wittemberczyków bez broni, oprócz oficerów, z 300 wozami i dwiema kasami wojskowymi. Oficerów wzięto na kwatery u mieszczan, zwykli żołnierze rozbili obóz na przedmieściu górnym Pisek, gdzie myśmy jako wówczas uczniowie, chodzili między nimi i z nimi rozmawiali. Zamiast zginąć w niewoli pruskiej, uciekli przez granicę do Czech. Jednak po godzinie 10, w noc ciemną, ponownie się podnieśli, i pośpiesznie do Adrszpachu się udali, by do swoich do Saksonii się dostać. - Drugiego dnia wcześnie rano przygalopowało 50 rosyjskich kozaków, pięknie wyrośniętych i pstrokato ubranych, z długimi pikami i rozpytawszy się na rynku, pędem pognali do Adrszpachu za korpusem francuskim; jednak po kilku godzinach powrócili, i tegoż dnia po południu odjechali. - Na nas wielkie wrażenie uczynili i bardzo się nam spodobali... Na (zamku w) Opočnie odbył się zjazd, gdzie rozmawiano o ostatecznym przyłączeniu się Austrii do koalicji przeciwko Napoleonowi (15-23. czerwca)... W tym czasie naszą księżnę (Kateřinę Zahańską - Katarzynę Żagańską) w Raciborzicach odwiedzili car rosyjski i król pruski".
Josef Myslimir Ludvik: Památky hradu, města a panství Náchoda, i vlastníkův jeho. 1857.