W Adrszpachu komisja doszła do wniosku, że poprzez praktyczne nauczanie o obróbce lnu uczniowie przyswoją sobie bardziej doskonałą metodę przędzenia, którą można osiągnąć przy pomocy delikatnej, wytrzymałej i prostej przędzy. W dniu 5 stycznia 1846 odbyło się uroczyste otwarcie szkoły w Nowym Mieście nad Metują, uczestniczyło w nim 40 uczniów pierwszego kursu. Ilość szkół przędzalniczych rosła bardzo szybko w miastach i majątkach w latach 1845 do 1847. Radca dworu książęcego Otto Erich, dyrektor pełnomocny dóbr nachodzkich, zakładał przędzalnie w regionie Nachodu, prepozyt klasztoru w Broumovie w kolinie broumovskiej... W roku 1847 szkół przędzalniczych było już ponad 50. W naszych górach takie szkoły znajdowały się w Nachodzie, Kostelcu, Upicach, Skalicy, Hronovie, Zbečniku, Hořičkach, Chvalkovicach, Červenej Hůře, Policy, Broumovie, Maršovie, Starkovie, Teplicach nad Metują, Novym Měste nad Metują, Opočnie, Bohuslavicach, Kyšperku, Vrchlabí i w wielu innych miastach w Czechach, na Morawach i na Śląsku po naszej i po pruskiej stronie.

Nadzieje wzbudzone i pokładane w szkołach przędzalniczych były wielkie, często przesadne. Najbliższy i bezpośredni cel przędzalni, czyli udoskonalenie procesu przędzenia został osiągnięty, ale ceny przędzy szkolnej nie mogły konkurować z tanią przędzą wytworzoną na maszynach. Tak więc z tych i jeszcze innych przyczyn upragniona cel nie został osiągnięty.

Marek Teller, felczer z Hronova, w roku 1846 napisał oraz wydał drukiem i nakładem Jana Hostivíta Pospíšila w Hradcu Kralove pozycję "Der Leinbau, die Flachsbereitung und das Feinspinnen zu Adersbach" opartą na informacjach tamtejszego mistrza przędzalnictwa i własnych obserwacjach przeznaczono przede wszystkim dla rolników, urzędników gospodarczych i właścicieli majątków ziemskich. Swoją pracę Teller zadedykował szlachcicowi Ludvikowi Nadhernemu, właścicielowi dóbr adrszpaskich, który sprowadził z Westfali mistrza przędzalnictwa Jindrzicha Wisbaura, aby zorganizował w Adrszpachu wzorcową szkołę przędzalnictwa.

W tym samym roku 1846 Jan Nývlt, nauczyciel z Horní Radechovej, przełożył pracę Tellera na język czeski pod tytułem "O lnu, jeho setí, připravování a předení podle způsobu přádelní školy v Adersbachu" (O lnie, jego sianiu, obrabianiu i przędzeniu według metody szkoły przędzalniczej w Adersbachu). Kosztowała 12 krajcarów. Przekład zadedykował Jos. Regnerowi "zwierzchnikowi biskupiemu szkół narodowych okręgu nachodzkiego, przewodniczącemu i pełnomocnikowi Towarzystwa dla Rozwoju Przemysłu w Czechach, gorliwemu wspomożycielowi wszelkiego dobra, itd, itd., dziekanowi w Nachodzie, ojcu patriotycznej młodzieży".